بیش فعالی کم توجهی

زمان مطالعه: 5 دقیقه

ای دی اچ دی (ADHD) مخفف عبارت Attention Deficit Hyperactivity Disorder به معنی “اختلال بیش فعالی کم توجهی” است.

این اختلال یک وضعیت پزشکی است که در آن فرد تفاوت هایی در رشد مغزی و فعالیت مغزی دارد که بر توجه و تمرکز او و توانایی یک جا نشستن و خود کنترلی اش تاثیر میگذارد. اختلال بیش فعالی کم توجهی بر عملکرد تحصیلی و روابط دوستی و خانوادگی کودک تاثیر میگذارد.

علائم بیش فعالی کم توجهی

همه کودکان ممکن است گاهی در توجه کردن، گوش دادن و رعایت دستورات، یک جا نشستن یا منتظر نوبت خود ماندن مشکل داشته باشند اما کودکانی که اختلال بیش فعالی کم توجهی یا ای دی اچ دی دارند، در این زمینه به دفعات بیشتری مشکل داشته و برایشان این کارها سخت تر است. کودکانی که ای دی اچ دی دارند ممکن است یک یا چند مورد از علائم زیر را داشته باشند:

گاهی اوقات والدین و معلمان زمانی که کودک سن کمی دارد متوجه علائم اختلال بیش فعالی کم توجهی میشوند. اما این طبیعی است که کودکان کم سن ناآرم، بی صبر و بیقرار یا تکانشی باشند. این رفتارها همیشه به این معنی نیست که کودک ای دی اچ دی دارد.

توجه، فعالیت و خود کنترلی آرام آرام در کودک در حال رشد به وجود می آید. کودکان این مهارتها را با کمک والدین و معلمها، می آموزند. اما برخی از کودکان در توجه کردن، آرام نشستن، گوش دادن یا منتظر ماندن با افزایش سن بهتر نمیشوند. هنگامی که این ویژگیها ادامه پیدا کند و باعث شود کودک در مدرسه، خانه و بازی با دوستان دچار مشکل شود، ممکن است بیماری ای دی اچ دی داشته باشد.

 

پِت اسکن مغزی یک فرد سالم (تصویر سمت چپ) در مقایسه با فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی کم توجهی (تصویر سمت راست).

 

تشخیص بیش فعالی کم توجهی

اگر فکر میکنید کودکتان دچار این مشکل است، حتما به پزشک متخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه کنید. پزشک کودک را بررسی میکند و بینایی و شنوایی او را میسنجد تا مطمئن شود عامل دیگری منجر به این علائم نشده است. سپس کودک را در صورت لزوم به روانشناس ارجاع میدهد.

برای تشخیص اختلال بیش فعالی ابتدا وضعیت سلامت کودک، رفتارها و فعالیتهای او بررسی میشوند. با والدین و کودک در مورد چیزهایی که متوجه آن شده اند، صحبت میشود. ممکن است دکتر از والدین و معلم کودک بخواهد فهرستی از رفتارهای کودک تهیه کنند.

پس از جمع آوری این اطلاعات، اگر موارد زیر تایید شود، ای دی اچ دی تشخیص داده میشود:

درمان بیش فعالی کم توجهی

درمان درست به بهبود بیش فعالی و کم توجهی کمک میکند. والدین و معلمها میتوانند به کودکان کم سن یاد بدهند در مدیریت توجه و رفتار خود بهتر باشند. با بزرگتر شدن کودک باید یاد بگیرد چگونه کنترل و توجه خود را بهبود ببخشد.

در صورتی که بیش فعالی و کم توجهی درمان نشود، موفقیت برای کودک سخت میشود. ممکن است این وضع منجر به کاهش اعتماد به نفس، افسردگی، رفتار نافرمانی، شکست تحصیلی، رفتارهای پر خطر یا تعارضهای خانوادگی شود.

والدین چه کاری برای درمان کودکی که بیش فعالی کم توجهی دارد، میتوانند انجام بدهند؟

درگیر درمان ای دی اچ دی شوید. همه چیز را در مورد ای دی اچ دی یاد بگیرید. درمانهای کودک را دنبال کنید. همه توصیه ها را انجام دهید.
داروهای لازم را درست به کودک بدهید. اگر کودک داروی بیش فعالی کم توجهی مصرف میکند همیشه دارو را در زمان درست و با دوز مناسب بدهید و آن را در جای مطمئن بگذارید.
با مدرسه همکاری کنید. دفعات بیشتری معلم کودک را ببینید تا متوجه شوید کودک چگونه عمل میکند تا بتوانید بهتر به او کمک کنید.
با گرمی و آغوش باز و با برنامه با کودک رفتار کنید. یادگیری روشهای فرزند پروری بهترین کاری است که برای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی کم توجهی میتوانید انجام دهدی. باید بدانید این وضعیت میتواند بدتر شود. در مورد این اختلال با کودک با صداقت و شفافیت و حمایتگرانه صحبت کنید. بر نقاط مثبت کودک تمرکز کنید.
برای دریافت پشتیبانی و آگاهی بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کنید. به گروههای حمایتی بپیوندید تا از تجربه ها و اطلاعات آنها و درمانهایی که انجام شده است، بیشتر بدانید.

چه عواملی منجر به اختلال بیش فعالی کم توجهی میشود؟

مشخص نیست علت تفاوت مغزی بین کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی کم توجهی و سایر کودکان چیست. شواهد قوی وجود دارد که نشان میدهد این وضعیت بیشتر ارثی است. بسیاری از کودکانی که ای دی اچ دی دارند والد یا خویشاوند مبتلا به آن نیز دارند. اختلال بیش فعالی کم توجهی در اثر تربیت بد، خوردن قند و شکر زیاد یا تماشای زیاد تلویزیون ایجاد نمیشود. ای دی اچ دی با درمان، رژیم غذایی سالم، خواب کافی و ورزش بهبود می یابد.

 

 

خروج از نسخه موبایل